Не раз у жыццi...

Не раз у жыццi мне стала,
Што у цяжкай хвiлi памаглi
Мне людзi , якiх нiколi 
Я не знала...
Не ведала , як iм аддзячу,
Чым iм я заплачу 
За ласку , за дабро,
За людскасць...
Заýсёды маю нутнасць
Дабро другiм рабiць.
I,веру, можа быць,
Дабро пасуну далей,
Калi ýсмеý аб`явiм
На кожнай смутнай твары.
А запалiла яго я
Сваiм усмевам, скуткам:
Падала  руку ý бядзе,
Ускрэсiла Надзей ,
Што жыццё далей iдзе ,
Нясе з сабой змену-
Ласку, Шчасце, Веру...
Соня Вайсова
Вы можете оставить свой комментарий :