Дарога

Электрычка iдзе, электрычка гудзе,
Электрычка мае ўспаміны вязе...
А яны ўсе бягуць мне насустрач
І ківаюць зялёнымi шапкамі
І галінкамі радасных дрэў,
І пакосамі спелага жыта,
Пшаніцы
На залатым полі
Пад сонечным небам.
Не магу я на іх  забыцца, 
А, веру, не трэба...
Бо яны мяне клічуць,
Маняць пахадзіць па полі, 
Па зялёным лесе,
І падумаць аб лёсе сваім
І дачушкі Алесі...                     
2012 г.
Соня Вайсова
Вы можете оставить свой комментарий :